Wat betekent de stilte om 20:00 uur op 4 mei voor mensen die niet met het Nederlandse oorlogsverhaal zijn opgegroeid? Voor wie pas enkele jaren geleden vluchtte uit Syrië, Afghanistan of Oekraïne? Voor wie oorlog niet iets van tachtig jaar geleden is, maar een recente werkelijkheid?
Hoewel er bij vluchtelingen niet meteen een belletje gaat rinkelen bij de dagen 4 en 5 mei, vertonen de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en de verhalen van hedendaagse vluchtelingen veel raakvlakken. Jongeren en volwassenen die zelf gevlucht zijn, of van wie de ouders of grootouders dat moesten doen, hebben immers aan den lijve ondervonden of uit de eerste hand gehoord wat onvrijheid betekent. Het kan daarom juist verbindend werken om in het klaslokaal plaats te bieden aan verschillende historische én hedendaagse oorlogservaringen.
Het artikel ‘Oorlogservaringen in verbinding’, verschenen in het reguliere magazine 2026, lees je hier.